«Καλωδίωσαν», λοιπόν, 19 νεαρούς ενήλικες σε ηλεκτροεγκεφαλογράφους, προκειμένου να καταγράψουν τα εγκεφαλικά τους κύματα και να διερευνήσουν εάν οι ηλεκτρονικοί ρυθμοί επηρεάζουν τη συνείδησή τους. Οι συμμετέχοντες άκουσαν σύντομα αποσπάσματα ηλεκτρονικής μουσικής σε τρία ξεχωριστά τέμπο, μετρημένα σε Hertz (Hz) και Beats Per Minute (BPM): Ένα αργό house (1,65 Hz, 99 BPM), ένα techno κομμάτι (2,25 Hz,135 BPM) και ένα γρήγορο drum 'n' bass (2,85 Hz, 171 BPM). Στη συνέχεια, απάντησαν σε ειδικά ερωτηματολόγια και υπεβλήθησαν σε γνωστικά και συμπεριφορικά τεστ.
House, ενότητα και συμπαρασυρμός
Όπως αποκάλυψαν τα εγκεφαλογραφήματα, όταν έπαιζε η μουσική, οι νευρώνες των συμμετεχόντων όχι μόνο επεξεργάζονταν τον ήχο, αλλά ενεργοποιούνταν σε τέλειο συγχρονισμό με τον ρυθμό, ιδιαίτερα υπό τους ήχους της αργής house.
Μάλιστα, οι συμμετέχοντες ανέφεραν τα ισχυρότερα υποκειμενικά συναισθήματα «ενότητας» –ένας ψυχολογικός δείκτης της μεταβαλλόμενης κατάστασης συνείδησης, όπου τα όρια μεταξύ του εαυτού και του εξωτερικού κόσμου αρχίζουν να θολώνουν– όταν άκουγαν αυτόν τον συγκεκριμένο ρυθμό.
Παράλληλα, ο συγχρονισμός εγκεφαλικών κυμάτων συσχετίστηκε άμεσα με αλλαγές στους χρόνους αντίδρασης και στη γνωστική εστίαση των συμμετεχόντων κατά τη διάρκεια των γνωστικών τεστ και των δοκιμασιών συμπεριφοράς.